குறுஞ்செய்தி

"வணக்கம் தோழர்".

"வணக்கம், எப்படி இருக்கீங்க‌".

"டீ சாப்பிடலாமா"

"சரி தோழர். இந்த சோம்நாத் சொன்னதை பார்த்தீகளா"

செல்போனில் எவரோ அழைக்க, பார்த்துவிட்டு கட் செய்தேன்.

"என்னது தோழர், அவரது கட்சியை விட்டு தூக்கிட்டோம்ல, பின்ன என்னவாம்"

"அட ஏன் தோழர், அவர் சொல்றாரு, கட்சியோட இந்த தோல்விக்கு பிரகாஷ் காரட்தான் காரணமாம்"

"என்னங்க, இது. ஏன் இப்படியெல்லாம் உளறிகொட்டுகிறார்"

இம்முறையும் செல்போனில் எவரோ அழைக்க, பார்த்துவிட்டு கட் செய்தேன்.

"இதுகூடவா தெரியாது, கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் கூட்டு தலைமைதானே முடிவு செய்வது, தனி நபர் எப்படி பொறுப்பாக முடியும்."

"அப்படி சொல்லுங்க தோழர், அந்த ஆள் எப்படி இத்தனை வருஷமா கட்சியில் இருந்தார், எப்படி கட்சி இப்படிபட்ட ஆளையெல்லாம் வைச்சுக்கிட்டுது"
மீண்டும் செல்போனில் எவரோ அழைக்க, பார்த்துவிட்டு கட் செய்தேன்.

"யார் தோழர், என்ன முக்கியமோ கட் பண்றீங்க"

"முக்கியம் கிக்கியம்லாம் இல்ல தோழர், எங்க வூட்டம்மாதான். வேறு வேலை இல்ல, ஊருக்கு போனாலும் நாளைக்கு மூணு நாலு தடவை போன் பண்ணி, எப்படி இருக்கீங்க, சாப்பீட்டீங்களான்னு ஒரே பல்லவி எப்போதும். அப்புறம் பேசிக்கிடலாம்" என அலுத்துக் கொண்டேன்.

"அடடே யார் வர்றார் பாருங்க நம்ம பெருமாள் தோழர்"

"வாங்க, வாங்க தோழர்"

"என்ன தோழர், என்ன பேசிக்கிட்டு இருந்தீங்க ரொம்ப முக்கியமா"

"அதெல்லாம் இல்லை தோழர், முக்கியமா ஒன்னும் இல்ல வெட்டி அரட்டைதான்"

செல்போனில் குறுஞ்செய்தி வநததற்கான ஒலி எழ, என்ன வென்று பார்த்தேன்.
மனைவியிடம் இருந்துதான் வந்திருந்தது। என்ன வாங்க சொல்லியிருக்குமோ என்று திறந்து பார்க்க, அதில் "don't think talking to your dearest wife is waste of time" என இருந்தது.